Pielgrzym i pielgrzymowanie

0
55

Pielgrzymowanie stanowi jedną z wielu form ludzkiej ruchliwości i posiada także niektóre wspólne cechy z wędrówkami o charakterze turystycznym.

Określenie pielgrzym wywodzi się z języka greckiego. Złożenie per-epi-demos oznaczało cudzoziemca, obcego, nie rezydującego w kraju. Podobne znaczenie ma słowo peregrinus (termin łaciński), którym określano wędrowca podróżującego po obcych krajach, nie będącego obywatelem tych krajów. Dlatego też peregrinatio oznaczało bycie na obczyźnie, poza rodzinnym domem, daleko od domu.

Określenia te opisują to co jest charakterystyczne dla pielgrzymowania: wędrówkę, bycie poza własnym miejscem zamieszkania, przemieszczanie się w przestrzeni bądź też przeprawę przez trudne do pokonania przestrzenie. Było to słowo świeckie, które z czasem zaczęło określać religijny akt i aktualnie w języku polskim słowa  pielgrzym i pielgrzymka mają niemal wyłącznie religijne znaczenie. Czasem używa się ich zamiennie w odniesieniu do nich staropolskich słów pąć i pątnik.

Leksykon pojęć teologicznych i kościelnych G. O?Collinsa i E. G. Faruggia określa pielgrzymkę jako ?spowodowaną pobożnością podróż do miejsc świętych?. Geograf A. Jackowski definiuje natomiast pielgrzymkę jako ?podjętą z motywów religijnych podróż do miejsca uważanego za święte (locus sacer) ze względu na szczególne działanie w nim Boga lub bóstwa?.

W pielgrzymowaniu, której istotą jest wędrówka istotną rolę spełnia wiara i kult i spotyka się ją w różnych religiach i wyznaniach.

Celem tej wędrówki jest spotkanie z Bogiem, z miejscem uświęconym Jego obecnością lub z osobami uznawanymi za święte, które ułatwiają nawiązanie relacji z Bogiem. W różnych religiach i wyznaniach może to być rozumiane nieco odmiennie.

Redakcja JakaWiara

 

Źródło:

Leksykon pojęć teologicznych i kościelnych G. O?Collinsa i E. G. Faruggia – Kraków 2002, s. 240.
Jackowski, Pielgrzymowanie, Wrocław 1998, s. 6-7

 

Partnerzy:

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here